Lois is op 18 februari 2013 met succes herplaatst bij ons; Caes, Mieke en Levi en Jack Russel Noa in Deventer. Een geweldige lieve, gevoelige, mooie, trouwe en energieke hond die we nooit meer kwijt willen. Wat was ze snel aan ons gewend en wat genieten we elke dag van haar!!!! Hieronder een paar foto's van onze kanjer(s).

 

   

in de tuin

 

op vakantie

 

       

Noa & Lois

 

Grootste hobbies: apporteren en zwemmen

 

op Bussloo april 2013

 

   

midweek op Texel

 

op het strand van de Koog

 

           

 

vakantie Zeewolde

 

samen bij de caravan

 

Bussloo oktober 2013

 

Eindemaandswandeling in Soestduinen

 

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Een dag uit het leven van Willem 

Willem is bij ons geboren uit de combinatie Brendan en Ziggy

Hallo daar!

 
Zo eindelijk een berichtje van mij.
Het gaat goed met me. Vanaf dag één vond ik het allemaal prima hier. Veel te zien, veel nieuwe dingen te ontdekken. Ik heb één oudere poes gezien, en ik vond haar geweldig.......alleen zij mij niet zo. Ze ging naar mij blazen, en dat vond ik eigenlijk heel gek. Toch probeerde ik steeds bij haar te komen (want geef toe, ik ben toch onweerstaanbaar??!!) maar het wou niet zo. Ik heb nu iets meer respect voor haar. En langzaam vindt ze me oké. Als ik maar een beetje op een afstand blijf. (En dat doe ik natuurlijk niet altijd) We hebben nu wel een paar keer samen gegeten, dus het komt vast wel goed.
Ik bespring alles wat beweegt. Ook alles wat mogelijk zou kunnen gaan bewegen eigenlijk... Dat vinden ze even wennen hier in huis. (Ze zijn ook niks gewend zeg.) Knuffelen vind ik ook heerlijk. Ik kom ook zelf zomaar bij vrouwtje op schoot liggen. (Daar scoor ik punten mee heb ik gemerkt)
Als iedereen uit huis is, en ‘s nachts, dan moet ik nog wel even in mijn hok blijven. De eerste dagen was ik ook gehecht aan mijn hokje. Dan vroeg ik er zelf om om even terug te mogen. De eerste nacht heb ik iedereen geroepen. Toen kwam vrouwtje naast me liggen op de bank. Dat was voldoende, toen kon ik lekker slapen. De volgende nachten ging het prima. Het mini-vrouwtje hier in huis is in “Willem-therapie”. Zij vindt mijn gekke fratsen toch nog wel eng. Gisteren heb ik de bovenverdieping ook bekeken, spannend allemaal. En ‘s middags was het druk hier in huis. Beide kinderen hadden iemand op bezoek, vrouwtje had een vriendin met kind op bezoek, omi kwam nog langs......en ik heb de heeeeeele tijd languit liggen slapen op de bank. :-)
Iedereen is onder de indruk van mijn mooie kleuren, ik wind ze zo om mijn pootje.
Miauw van Willem!
     
Hai Cis,
 
Mis je me al? Hier komt het tweede berichtje van mij. Nu met foto’s zoals je kunt zien. Het gaat prima. Ik ben en blijf een kleine dondersteen. Pryd accepteer mij steeds meer. Stiekem vindt ze me wel leuk denk ik. Natuurlijk ben ik af en toe een kleine “etterbak” en geef ik soms een mep tegen haar staart. Dan krijg ik twee meppen terug – en heb ik eventjes iets meer respect voor haar. Of ze negeert me... niks aan, maar het helpt wel. Mijn gekke tien minuten zijn levensgevaarlijk zeggen ze. Ik spring zo bij vrouwtje op de rug als ze op de stoel zit. Daar was ze niet zo blij mee..... oeps, nah ja, ik heb een hoop te leren nog. Ik kom ook gezellig kroelen, en dat vinden ze geweldig. Er is hier sowieso een hoop te beleven. Ik heb gedoucht met vrouwtje...niet echt natuurlijk – maar ik sta er graag bij te kijken. Al die druppels vind ik reuze interessant.
En als baasje aan het klussen gaat ga ik uiteraard helpen! Ook al zegt hij dat ik niet echt help... tsss.
Het hele huis is onderzocht. Er is maar één kamer waar ik niet mag komen, ik hoorde iets van: “daar staat de hamster”. Geen idee wat dat is voor iets. Misschien kom ik daar wel een keer achter.
Ik (vr)eet ook heel graag. Ik krijg nu ander voer, net als Pryd. En ik vind alles prima. Het liefst eet ik haar restjes ook nog op! En de vingers van alle mensen hier... En nóg vinden ze me allemaal helemaal het einde!! Het minivrouwtje hier durft mij nu ook op te pakken. Goed he? Het minibaasje vond me van het begin af aan leuk. (Totdat ik zijn tenen pakte terwijl hij sliep. Ai... dat koste even sljimen daarna!)
Er rijden hier veel auto’s langs, veel vogels in de tuin, veel spannende dingen om te zien. En de kattenren is bijna af! Laatste stukjes nog. Ze denken dat ik dat erg leuk gaat vinden. De kattenluik is nog even oefenen... hij zwiepte zo terug op mijn kop, toen vond ik hem niet meer zo leuk. Maar dat komt wel weer. Af en toe lijk ik een geheugen van een goudvis te hebben. Dusss....  zoals niet aan de gordijnen krabben... wist ik veel dat ze elke dag bedoelden!! En ik ga helemaal niet voor de gordijnen, ik mep mijn speeltje eronder, en wil hem dan weer pakken!
Genoeg voor nu, jullie horen weer van me!
Liefs Willem (en de rest)
 
 

Top